Kenan Adsaz Şiirleri - Şair Kenan Adsaz

Eylüle döndü gözlerim,
Kaçıyorum
Ve kaçırıyorum
Bakışlarımı herkesten...

Bir sonbahar yaprağı gibiyim;

Gazze'de...

Ölümün solunduğu
bir eşikte,
Azrail ile;
vedasına

Gece gibiydi düşlerim,
Karanlıktı...
Aydınlığı,
Loş ışıklar gibiydi
Ya da loş ışıkların
Ömrü kadardı...

Gönlümün deryasında
saklıdır acılarım;
sath-ı duruluk ile
çözülmez
bir derinliğin gizemidir
ruhumun feryadı.

Güne,
Günün seyrine,
Van Gölü'nde,
Bildiğim bir esintide,
Güneşin meylettiği
bir şehirde;

Halepçe,
kadim bir acıdır belleğimde;
anımsaması kanatır gönlümü,
çaresizliğidir
halkımın
ve dört parçada

Hayal ile gerçeğin savaşı;
sardı beni,
dolandı tüm hayatıma...

Yaşamayınca gerçeği,
hayalleri düşlüyor insan...

Dağlanır
Nemrut ellerinde
İbrahim-i gönlüm;
İçimde yarını gelmez
bir asudenin acı arefesinde,
sızım zehrimdir

Bir bilinmezliktir benimkisi;
her diyarda bir nefeslik ömür,
her sokakta ayrı bir yalnızlık.

Eksik kalmış her yanım;
iner her durakta hatıralarım,

Bir başka
coğrafyanın
çocuğuyum ben...

Bir başka şehrin
harmonisidir benliğimdeki;