Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Toprağının üstünde ayrık otları bitti,
Daha dün buradaydı, hangi meçhule gitti?
Ne çoktu ihtirası asırlarca sürecek
Sevdiği giysileri şimdi kimler giyecek?

Artık yıldızlar bile ondan çok daha yakın

Sıcak bir seher vakti başladı vuruşmamız
Kumsallar acı dolu feryatlara uyandı.
Kanla yıkandı toprak, insanlık tümden yandı.
Acımasızdı düşman, eli kanlı ve barbar
Hedefinde çaresiz kadınlar ve çocuklar
Kurşun yağdırıyordu korkusuz Türk anaya

Bugün alın yazıma sille yumrukla girdim
Haksız bir ihtirasla delirdimde delirdim
Sanık bir mutluluğu insafsızca kemirdim
Gözüm sıla gönlüm yardan uzakta.
Bir tuhaf haz ruhuma mazi bağrından doldu
Gözlerin siyahını yine gözler soldurdu

Sanki dünyanın yükü
Omuzlarımda.
Öyle bitkin öyle üzgünüm ki
Hiç bilemezsin.
Şifasını biliyorum amma
Gururum engel itirafa,

Ömür gibidir her kalem.
Tükenirken,
Pek çok iz bırakır arkasında.
Kimbilir hangi kağıtlarda
Kimlerde yaşatır geçmişi.
Tükendikçe yazar,

Mutluluk çözülmeyen
Manasız bir kördüğüm.
Elden ele dolaşan
Bir bitimsiz bilmece..
Eldeyken pek belirsiz
Kaybedince bilinen

Bir gün üzülürsen yanlışlarından
Yaptığın doğrular tesellin olsun.
Ne kadar yanlışa sapmış da olsan
Senden suçlusunu mutlak bulursun.

Bir gün övünürsen yaptıklarından

Şimal rüzgarları eserdi
Uykusuz gecelerin sabahlarına.
Sırnaşırdı evimizle dalgalar
Hiç usanmadan.
Bazen aç bazen tok insanların
Arzusuyla durmadan.

Gece yarılarında özlediğim o sokak
Sorsalar kimbilir ne çok şey anlatacak.
Oysa bakınca dıştan, sanki ıssız görünür
Her gece hüzünlü bir sessizliğe bürünür.

O sokak bilinmeyen ne anılar yaşadı,

Bir öksüz çocuk yalnızlığında
Bıraktığın yer.
Ayıranlara sadece acıyorum.
Sevgi asla prangalara vurulmaz
Ölümüne sevdiysen eğer