Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Birgün
Belki çok yakında,
Seni üzen
Tüm zamanlar
Silinecek bir anda.
Yepyeni bir günün

Toprağının üstünde ayrık otları bitti,
Daha dün buradaydı, hangi meçhule gitti?
Ne çoktu ihtirası asırlarca sürecek
Sevdiği giysileri şimdi kimler giyecek?

Artık yıldızlar bile ondan çok daha yakın

Sıcak bir seher vakti başladı vuruşmamız
Kumsallar acı dolu feryatlara uyandı.
Kanla yıkandı toprak, insanlık tümden yandı.
Acımasızdı düşman, eli kanlı ve barbar
Hedefinde çaresiz kadınlar ve çocuklar
Kurşun yağdırıyordu korkusuz Türk anaya

Sanki dünyanın yükü
Omuzlarımda.
Öyle bitkin öyle üzgünüm ki
Hiç bilemezsin.
Şifasını biliyorum amma
Gururum engel itirafa,

Ömür gibidir her kalem.
Tükenirken,
Pek çok iz bırakır arkasında.
Kimbilir hangi kağıtlarda
Kimlerde yaşatır geçmişi.
Tükendikçe yazar,

Bugün alın yazıma sille yumrukla girdim
Haksız bir ihtirasla delirdimde delirdim
Sanık bir mutluluğu insafsızca kemirdim
Gözüm sıla gönlüm yardan uzakta.
Bir tuhaf haz ruhuma mazi bağrından doldu
Gözlerin siyahını yine gözler soldurdu

Bir öksüz çocuk yalnızlığında
Bıraktığın yer.
Ayıranlara sadece acıyorum.
Sevgi asla prangalara vurulmaz
Ölümüne sevdiysen eğer

Ne güzelmiş meğer çocukluk yılları
Oysa ne çok isterdik büyümek.
Bıyığımız sakalımız çıksın isterdik.
Belki özgürce uzaklara
Çok uzaklara gitmek.
Meğer ne aptalca gururmuş

Mutluluk çözülmeyen
Manasız bir kördüğüm.
Elden ele dolaşan
Bir bitimsiz bilmece..
Eldeyken pek belirsiz
Kaybedince bilinen

Şimal rüzgarları eserdi
Uykusuz gecelerin sabahlarına.
Sırnaşırdı evimizle dalgalar
Hiç usanmadan.
Bazen aç bazen tok insanların
Arzusuyla durmadan.