Uzaktan bir ev gördüm, yıkık dökük harabe
Gördüğüm perişanlık, yüreğimi dağladı
Girdiğimde içeri, dışarıdan virane
Gariplerin bakışı, yüreğimi dağladım
Ortada koca sofra, çevresinde dokuz baş
Uzaktan gelen bir ezan sesi
Uykudan uyandırır uykulu insanları
Haydi bekliyor, sevenleri
Duyan duramıyor yerinde
Geçer harekete aheste aheste
Daha gün bile doğmamıştır ortalığa
Uzaktan sevmeye doyum olmuyor
Kokumu kokunu mektupla s/aldım
İçime çekerken huzur doluyor
Seninle birlikte deryaya d/aldım
*
Yağmurlu havada tuttuğum eli
Güneşin varlığını, doğarken bilmeyeneler
Çevreni kara bulut sardığında üzülme
Bir ömür yaslanarak, hazırım sermayeler
Tükenip yok olunca sakın olup dertlenme
Kadir kıymet bilmiyor, insanoğlu beşerdir
Tertemizce doğmuştu, büyüdükçe bozuldu
İblisin kulu oldu, görsen nasıl kudurdu
Yalan yanlış hayalle, insanlığı soldurdu
Yanlış yola girince, unuttu bak Allah'ı
Kararan gözleriyle, Firavuna özendi
Unutma ki şu dünya, ne senindir. ne benim
Yapılan şu kavgalar, neyin nesi söyleyin
Yıllar yılı harcadım, boşa geçti hevesim
Ağladık, ağlatırız, kim kazandı söyleyin
Dünyayı hep isteriz, hamuduyla yutmayı
Varsın dursun şu dünya, sensiz olmaz bilesin
Tuttuğumda o eli, isterim ki gülesin
Kimsecikler görmesin, gözaltından süzesin
Yüreğimle tutarken, geçmişi unutursun.
Gece gündüz ışığın, çevresinde dolandım
Ürkütme sakın ola, at ile eşekleri
Her bir yerde yiyorlar, çayırla çimenleri
Sahibi devlet diyen, dolduruyor cepleri
Nasılda palazlanmış, çarıkla gelenleri
Kuzu postu giyenler, kurtların sofrasında
Ustanın kaleminden, tane tane düşenler
Davul zurna önünde, bir de halay çekiyor
Zurnanın son deliğinde, nasılda anlatmış beni
*
Nerden gelir bu dostluk, Nasılda tanır beni
Bir türlü söylemiyor Hayrette bırakır yüreğimi
Halimize baktıkça durup durup ağlarım
Düşmanlar hep saf olmuş üstümüze geliyor
Çaresizlik içinde yüreğimi dağlarım
İnsanlığı öldüren üstümüze geliyor
Yıllardır içlerinde biriktirmiş kinini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!