Adalet merhamet diye yaşayıp
Haksızlığa dur demeyen namerttir
İnsan doğup insan gibi durmayıp
Hak kuluna zulüm eden namerttir
Hakk buyurdu terazini doğru tart
Adam olmuş sağa sola bakıyor
Kimseleri şimdi tanımaz olmuş
Üryan gelen şimdi kürkle geziyor
Yeni dost edinmiş eskiyi kovmuş
Havasına hava katıp gezerken
Arar isen insan hası
Sağ yanına dönde bir bak
Her bir yükü taşır tası
İnsanlık da vardır hakkı
Cennetliktir adı ana
Bilmeden sizlere dert cefa verdim
Dün başta taç iken ayağa indim
Kendimi kahr’ile perişan ettim
Kırdığım yürekler affedin beni
Dünyanın haline aldanıp yandım
Bir elin verdiğini, diğeri hiç duymazdı
Düzen mi değişti ki, kafam niye almıyor
Herkes dikmiş gözünü, izliyor el cebini
Cebimizden çalanlar, bak ağalık yapıyor
Belinde silahıyla yanında üç beş adam
Ağalık düzeni sanmayın bitti
Gün geçtikçe artar gelir üstüme
Halkının elinden tutanlar yitti
Vurgunu vuranlar gelir üstüme
Ağalık deyince insanı seven
Ağarmış saçlarını boyatsana diyorlar
Geçmişin hatırası boyatmakla geçer mi?
Her telinde gözyaşı, ciğerimi yakıyor
Yüreğimde sancılar boyatmakla geçer mi?
Yıllar yılı çektiğim, gül yüzlü gülün derdi
Kollarıma zincir vurup gülerken
Yüreğimi görsen, şaşar kalırsın
Esir alıp köle gibi ezerken
Yaptığına pişman olur ağlarsın
Ağuyla karışık balı verirken
Ağır ağır giderken
Yorgun beden sallanır
Kafada kırk düşünce
Tilkileri kandırır
Hepsi girmiş birbirine
Kuyrukları karışır
Sen ağlama deyip, akıl verirsin
Ağlayanı görünce, canı sıkılmış
Görsene dağlar gibi yiğit devrilir
O yiğide nasıl diller susarmış
Ağlayanı bırak, ağlasın dursun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!