Kelebek uykusu Şiiri - Ali Ejder

çırpınırım,
ellerinde titreşirim
ruhum esrarlı bir mekik gibi
gelir gider renk ibrişimlerim
gökkuşağı sarmalıyım sanki
aşk kan-ter içinde, ateşe atılı yüreğim

güneş değer teleğime
git serinlet der
serinlet ki, çaredir bin bir derde
gök söyleşir
gürültüleşir gerginliğime
sağanak fevvareleşir

bugün nazlıca süzülür suna,
bir olup semanın dalgıçlarıyla
kubbe sunumda
yükü ağır bulutun ve ağu
ve yağmur ve sis
buğu-buğu
damla-damla
düşmüşse içerime bir katre de olsa,
o his…
bakışıma konuverir yalnızlığın korkusu
kuşatır her yanı sessiz bir füsun
kirpiğimde asılı kalır bir tutam hüzün
parçalanır gözlerimde kelebeğin uykusu

…………………/…………………

beni değil, sen o şehri sevdin
bense seni. koşulsuz ve şeksiz
yosun kokar hayallerim, düşlerimde dalgalar
limanda süt sessizliği ve martılar ve deniz
kasvet içerisindeler ölümlü ruhlar
huzuruma kurulur onlarca pusu
şimdi tuz yakıcıdır, su boğucu,
daha bir delidir rüzgar
ufuklara tüllenir gözlerimin buğusu

yıldırımlar yere mıhlar zamanı
bir çocuk ağlar önümde, yarınki günlerden
ninniler bezerken kundağını…
nasıl beklenildin bilmezsin sen,
kimsesizliğe geldiğin o anı
yağmuru öyle beklemişti bu çöl
öyle birikmişti bu göl…

artık rotası belirsiz bir gemiyim
rüzgarım sen, yelkenim sen, dümenim sen
gidişin buğu-buğu okyanus kokar
bağrışır ardından kül rengi martılar
şimdi her gün göğe şarkılar söyler gezerim
içimde ki ruh sen, can sen, sensin ezberim