Kelamın Gücü
Söz gümüşse sükut altındır derler,
Lakin dertli olan susup duramaz.
Hak yolunda yürüyen o merdler,
Eğri büğrü yolda yuva kuramaz.
Kalem kırılsa da mürekkep bitmez,
Gönül razı gelmez, bu sızı gitmez.
Vefasızın bağı çiçekle bitmez,
Karga bülbül olup güle konamaz.
Sınadın bizi sen "günümüz" diye,
Aşkı kurban ettin her bir sergiye.
İnsanlık muhtaçtır asil sevgiye,
Yalan dolan ile derya dolamaz.
Yazdık çizdik işte, meydan sendedir,
Aradığın derman inan bendedir.
Ruhun kafesteyse, akıl tendedir,
Hür olmayan canlar menzil bulamaz.
Eksildikçe dolar gönül tenceresi,
Açılır elbet bir hak penceresi.
Bu aşkın bitmez hiç bilmecesi,
Kalemsiz Şair’de yalan olamaz.
Kayıt Tarihi : 31.03.2026 12:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!