Kâzım Özgür Şiirleri - Şair Kâzım Özgür

Nefsini bağlayarak bütün zoru açtıysan,
Dereceler verilir Yüce Rabbin katından.
Hakk aşkıyla yanarak dolup dolup taştıysan,
Dereceler verilir Yüce Rabbin katından.

Kamalata erip te, irşat olup dolduysan,

Mertebeli ehil kişi,
Yaradan’a âşık olur.
Nefse uyan cahil kişi,
Onun hali fasık olur.

Nefsi yenen dürüst kişi,

Baykuşlar geceleri ağlardı;
Garip sesi yüreğimi dağlardı.
Şırıl, şırıl dere pınar çağlardı,
Küs olanlar barışırdı yaylada.

Koyun kuzu meleşirdi obada,

Çok büyüksün çok yücesin,
Cehennemin Cennetin var.
Hem gündüzsün hem gecesin,
Akıl almaz Kudretin var.

Karanlığa güneş doğar,

Hakk teala varsın,birsin;
Sen gafursun af edersin,
Umudunu kesme dersin…
Yüce Rabbim yardım eyle.
* *
Müminliği tadamadım;

Günler çabuk geçer sene eğlenmez;
Böyle yazmış çünkü yüce yaratan.
Gizli sırlar vardır ama söylenmez;
Böyle yazmış çünkü yüce yaratan.

Dertlere gark oldum acı yarayım,

Yaşadın ömrünü kayboldu gitti,
El tutmaz göz görmez mal neye gerek,
O gençlik hevesi bir anda bitti,
Kurumuş nehirde sal neye gerek.

Söndürdün ateşin közün kalmadı,

Kaybolan bu ömrün arkasından bakarken,
Silinmeyen bir aşkın matemi var içimde.
İyi olmayan bir yara azarken günden güne,
Hüzün dolu sevdanın hasreti var içimde.

Aşkım için esirim yanarım hasretinle,

Yarın mahşer gününde,teraziler kurulur,
Af et beni Yaradan,günahları sileyim.
Yaşadığım her anım,hepsi bir,bir sorulur,
Af et beni Yaradan, mümün olmak dileyim.

Sallallahu Muhammet: hep bizlere önderdi,

Bu dünya fanidir,bağlanma dostlar,
Günahın sevabın sorulur bir gün.
Cehennem narında dağlanma dostlar,
Mizan terazisi,kurulur bir gün.

Tevhid’in yolunda ummana dalmak,