Kâzım Özgür Şiirleri - Şair Kâzım Özgür

Bende aciz bir kulum,Hakka değildir sözüm;
Eğer isyancı isem, kör olsun iki gözüm.
Kambur üstüne kambur,Özgürlüktür hiç çözüm;
Elin oğlu aydadır,yoktur bizim duyumuz…
* *
Çocukluktan sefiliz,var mı tutar dalımız?

Sokaklarda çöplük dolu,
Delik bozuk asfalt yolu.
Sendikalar işçi kolu,
Hızlanıyor çağımızda.

Satışları hep hileli…

Yıllar yılı çektin çile;
Dost sandığın yaptı hile.
Gurbet ilde dilden dile;
Niçin düştün, düşmeseydin?
2
Yazlar geçti kışlar geçti;

Bilgi sayar, bilgi sayar,
Form-at atıp yap bir ayar,
Bu kurala herkes uyar,
İste,sene bilgi sayar.

Parmağınla bir kez tıkla,

Çiçek açar bahçe, bağlar;
Derelerden sular çağlar.
Kekik kokar karşı dağlar;
Neşelenir taşar gönül...

Gül bülbülün aşk hevesi,

Deli poyraz gibi eser durursun,
Birden sel olup ta taşma ey gönül.
Hükmün geçti artık,dibe vurursun,
Yanılıp da haddin aşma ey gönül.

Güvenme nefsine kandırır seni,

Hakk yolunda yanıyorum;
Zikir çekip anıyorum.
Tevhidine kanıyorum;
Örnek olsun tüm kullara.

İbadetler ahrette eş;

Rabbimin sevdiğidir; sabreden bunca fakir;
Sende düşen darlığa, görme kimseyi hakir.
Aza kanahaat eden şükreden olur şakır,
ALLAH ile ölümü ikisini unutma! .

Zengini de fakiri bu dünyayı terk eder;

Yiğit diyarından işte bir yiğit!
Atiye uzanan dal, Kâzım Özgür.
Düğünde neşedir, ölümde ağıt,
Bir ehli muhabbet, kul Kâzım Özgür.

Herkese yer verir gönül deryası.

Belli olmaz ki ölüm, bir gün gelir göçerim.
Tövbe eder ağlarım, korku başlar şimdiden.
Saltanatı istemem, Hakk yolunu seçerim;
Tövbe eder ağlarım, korku başlar şimdiden.
2
Ürpertisi gitmiyor cehennemin korkusu;