Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Horozun biri bir gün çöplükte eşinirken
Bir inciye denk gelmiş tırnağının bir ucu.
Tüh demiş, itelemiş, ben de nohut sanmıştım,
Taş değil, toprak değil, bu şey de ne olucu?

Bir gün gelip insanlar yerlere serilecek,
Özgürlükten vazgeçtik, n'olursunuz diyecek!
Yeter ki karnımızı doyuruverin bizim,
Ne iş olsa yaparız, n'olur biraz yiyecek! ..

Bütün ömrün boyunca cenazelere gittin,
Bu pazardan onlara boş boş baktın mezara.
Sıra sana da geldi, şimdi gömülüyorsun,
Artık kıyamete de mezardan bak pazara! ..

Diyorlar ki bir kısmı tanrı Allah demektir!
Halbuki tanrılar çok Allah ise bir tektir...
Tanrı hemen her yerde çoğul olarak geçer,
Bunlarınki düpedüz putperestlik etmektir! ..

Bu kadar fazla dine düşman olma kim ne der?
Bak sonra kabul etmez yaka silker senden yer!

Bizi, bizle vurdular, yok etmek için bizi,
Yalı aşiretine kaptırdık ülkemizi! ..

Yanımda fazla olma ömrüm hızlı geçiyor,
Hiç anlayamıyorum zaman nasıl geçiyor! ?

Ülkemde Müslümanlar güçlenmişti ilk kere,
Fakat yarım darbeyle taş koydular tekere.

Kemiğimden saçına tarak mı yaptın gülüm?
Yaramazsın demiştin bak yaradım be gülüm!

Devletimizi bölüp madeni sakladılar,
Bizi biz yapan değerleri yasakladılar.
Ecdat nerde, biz nerde, çocuklarımız nerde?
Önceki sonrakinden koptu savsakladılar.