Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Bir kadın nasıl olur tanrı doğurur ya Rab?
Bunları aklı olan akıl tutulur ya Rab?
İki milyar insanın bunlara inandığı
Dünyadaki en büyük din nasıl olur ya Rab?

Bir insan dudağına neden boya sürer ki?
Veyahut da burnunu kulağını deler ki?
Atlet ile dolaşır, baldır, bacak gösterir,
Apartman topuk giyip yürürken sendeler ki! ?

Bir intihara doğru yürüyor insanoğlu,
Bilmiyor onu süren oraya Şeytanoğlu.

Bir lokma bile olsa haram ise yeme hiç,
Bir kelam bile olsa yalan ise deme hiç.

İnsanın burnu kalkmış bıyığı kesmez balta,
Giderek alçalıyor hayvanlardan da alta! ..

Malayani, hay huyla, boşa geçermiş ömür,
Bitmeyecek sanırdım meğer bitermiş ömür.

İşler öyle bir hale gelecek ki ilerde,
Bir gün gerçekleşecek özgürlüklerin sonu!
Eşşekleştiği yetmez gibi yalvaracaklar;
Bizi doyurun diye yere serecek donu! ..

Gericilik diyor da dinime birileri,
Biz geriden gelelim, sen ateşe, ileri! ..

Bir zaman ecdadıma olmuş ebedi beşik,
Bu vatan yine zorda bizi bekliyor keşik...

Modern olduk ne güzel oktan, yaydan kurtulduk,
Sayısal olduk çoktan, sağdan, saydan kurtulduk.

Bir noktadan noktaya varıyoruz anında,
Her şeyimiz havadan yoldan raydan kurtulduk.