Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Filistin'de, Keşmir'de, Suriye'de, Irakta,
Eziliyor müminler, insanlık çok uzakta! ..

Ebediyet yolunda insanoğlu yok, kayıp,
Nereye gittiğini bilmemek ne çok kayıp...

Hayvanların derisi, boynuzu, bile değer,
Acep insanda ne var insan olmazsa eğer?

İnsan şerefle yaşar koru hep itibarı,
Yaptığın işi bitir, işi bırakma yarı.

İnsan yutmak ister de şu koskoca dünyayı,
Fakat ne yapsa etse, dünya yutar insanı...

Batı medeniyeti intani hastalıktır,
Vektörleri fazladır kolay ulaştırılır,
Bulaşmaması için her tedbiri alsan da
Bulaşmayan yerlere zorla bulaştırılır! ..

İnsanlıkta değil de kapışmakta yarıştık,
Meleklerle değil de şeytanlarla karıştık.

Servet baht ile ama ilimse cehd iledir,
Yani asıl zenginlik her zaman ilimledir.

Sanmayın ki yıkıldık, sanmayın ki biz çöktük,
Bir başka bahar için sadece yaprak döktük...

Çalıyor hasımların eteklerinde ziller,
Bunlara davul çalar bu vatanda reziller.