Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Nasıl boş olabilir şu koskoca kainat?
Artık gafletten uyan, nedir sende bu inat?

Aslında aldanandır insanları aldatan,
Onlardır ebedini fani dünyaya satan.

İçki ruhun gıdası, şehvet cilası oldu,
Beş yıldızlı mevlidler asrın duası oldu!
Kul hakkı normal bir hak, eşşekleştirmek sevap,
İbnelik, sübyancılık, asrın modası oldu! ..

Gönderdiğin mal senin, kalan mirasçıların,
Ayağına dolaşsın ister misin mal yarın?

Bir yaprak kıpırdar mı? Bu aklı nerden aldın?
Sebepsiz bir şey yokken...Aklı yele mi saldın! ?

Planlıydı çektiler, tere yağından bir kıl,
Manamızı kirletti aklı olmayan akıl...

Karanlıklar içinde alim ay gibi parlar,
Şairler coşku verir bizi alim yaparlar.

Han iki kapılıydı, ikisi de açıktı,
Hanı yağma ettiler, yolcular baştan çıktı!
Akıllılar azınlık, çoğu deliydi ama,
Akıllı dedikleri daha fazla kaçıktı! ..

Akil insan hayatı sık dokur, ince eler,
Ahmak olan orada pişmanlığından meler!

Belki de şu aldığın en son aldığın nefes,
Belki de çıkmayacak ağzından başka bir ses...
Gel dostum akıllı, ol inadı bırak artık,
Teslim ol, kaybın olmaz, Allah de duysun herkes!