Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Çoğunda görüyorum, bir boşluğun usancı,
İmanın olmaması içlerindeki sancı...

Bu yolculukta hergün geçiliyor duraklar,
Bu ebedi yolculuk selvilikte duraklar.

Sen ardından yürürsen şeytan sana yol açar,
Sen İslam'dan kaçarsan İslam da senden kaçar.

Çocuğuna sahip çık, yoksa sonucu acı,
Evladınla beraber sen de yersin kırbacı.

Savaş açtığın varlık alemlerin Rabbi lan!
Sence acep kim olur bu harbin galibi lan?

Aramaz diyorsun da, sen onu aradın mı?
Yaramaz diyorsun da sen işe yaradın mı?

Mümin olmak yaraya merhem olmak sarmaktır,
Kul hakkını gözetirken kılı kırk yarmaktır...

Doğruyu anlatacak bulamadım bir alim,
Böyle giderse ya Rab ne olur istikbalim?

Çöreklenmiş devletin tepesine,
Birbirinin gölgesinde yatarlar.
Onun bunun adamıdır hüneri
Bir halt gibi bir de caka satarlar!

Kendi kendine olmuş diyorsun da bu evren,
Nerden bulmuş bu kadar malzemeyi bu evren?