Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Dün bu gün geçse dahi çıkar yeni engebe,
Dün bu güne gebeydi yarın bu güne gebe.

Dur bir ağzını kapa, birazcık beni dinle,
Hep sen dersen konuşmuş olamazsın benimle.
Ses tellerin susmazsa kulakların işitmez,
Bir şey anlamaz boşa konuşursun benimle.

Bilen ve bildiğini bilmeyeni dürt, eğit,
Bilmeyene bir şeyler anlat ve öğret, eğit
Bilmeyen ve bilmediğini bilmeyendense
İşte o bir aptaldır, yanında durma var, git!

Her zaman ve her yerde düşen kabahatlidir,
Her zaman ve her yerde mazlum kabahatlidir!

Düşmanına borç ver ki dostun ahbabın olsun,
Dostuna verme ister misin düşmanın olsun! ?

Herşey sisli pusluyken elimden tuttu dayım,
Onun tebliği ile şükür çoookk huzurdayım...

Sabah namazına koşa koşa gidenlerin
Torunları bu günler çöpe ayet atıyor...
Bizi kimler getirdi? Niçin, nasıl bu hale?
Dedesinin levhası neresine batıyor?

En önemli olan şey görülmeyeni görmek,
Olanı görmeye ne var onu görür köpek! ..

Köşe başında boya yapıyordu bir çocuk,
Gösterdim, aha dedim, adam olacak çocuk.

Gözünden anlaşılır eğer aşk varsa serde
Konuşacak şey çoktur sözün bittiği yerde