Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Aklına heykel gelir herkese put deyince,
Yemek bile put olur o niyetle yeyince! ..

Yemen'den Viyana'ya, nerede yerlerimiz?
Yani şimdi boşa mı gitti zaferlerimiz?

Nehir olup coşalım, engelleri aşalım,
İslam çimentosuyla yeniden kaynaşalım.

Dert ateştir, pişirir, yeter ki yanmayı bil!
Yeter ki o ateşten bir ibret almayı bil! ..

Ne yapsanız etseniz, yine gidiyor tiren,
Size bakmak kalıyor tiren çalarken siren.

Yıkmaya kalkıştılar iman abidesini,
Çok kötü gösterdiler toruna dedesini,
Ama gerçeklerin de ortaya çıkmak gibi
Güzel bir huyu da var bir dinleyin sesini.

Hainler öbek öbek yurdun dört bucağında,
Yine ağlıyor yurdum şehitler kucağında...

Üfürdüğün şeylerle bozamazsın bu dini,
Güçlü üflerim diye yırtma fazla kendini!

Müslümanlar kurban kesiyor diye gıcıklandın,
Lobut lobut yerken sen onları ne sandın?

Zulme rıza zulümdür, küfre rıza küfürdür,
İkisinin içinde yaşanan hayat zuldür…