Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

İki ayaklı itler ezanıma ürüyor,
Dalaşma varsın ürsün, yine kervan yürüyor...

Yoksul bir oduncuymuş, üstelik de pek yaşlı,
Ormandan odun keser satarmış gözü yaşlı.

Yine soğuk bir günde yüklenmiş odununu,
Satarak kazanacak buğdayını, ununu.

Allah öyle derinden acıyor ki kuluna,
Son bir fırsat daha veriyor ademoğluna,
Süngüsünü düşürüp elin eteğin çeksin;
Yaşlansın da bakmasın bari sağı soluna...

Ecdattan kalan son kalede süreriz sefa,
Bir de ecdat beğenmez göstermeyiz hiç vefa! ..

Din eğitiminde fen, fen eğitiminde din,
Yoksa eğer ülkede, siz kavgayı seyredin.

Biz hem Türk hem de Kürdüz, size ne ulan bundan?
Başarınız Türk, Kürdün uyuyor olduğundan!

Şu halimize bakın Müslümanız biz sözde,
Hele bakın İslam'dan neyimiz kalmış özde...

Üzengi öpmek için sıraya girerlerdi,
Padişah huzurunda batının elçileri.
Aynı adamlar bize Sevri dayatacaktı;
Gitmediğimiz için babamızdan ileri...

Bulmacacı hadi çöz, varoluş neden sence?
Bilmiyorsan neden ki O yok diyorsun gence?

Dün işgale geleni bu gün dost mu sanırsın?
Yeni işgal planlarını yok mu sanırsın?
Nerden çıktı dersin bu PKK denen illet!
Türk'e düşman olanı Kürt'e dost mu sanırsın?