Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Ellerinden kurtulur bir gün dil, tarih, iman,
Bu millet olur yine en emniyetli liman...

Sapıklık kol geziyor, mezalim can alıyor,
Bu nemrut düzeninin adı uygar oluyor!

Burda yaşıyorsunuz, bu sizin de yurdunuz,
Hey aydınlar bu yurda neden tuzak kurdunuz?

Memenin ha başı ha kökünü göstermişsin,
Demek ki kendinde yok değer veriyor ete! ..
Açık yeri kapalı yerinden daha fazla,
Beyni iğdiş edilmiş, boya küpü sosyete!

Çok var dedik, çok yedik, göbekler oldu kat, kat,
Kısır döngüye girdik, adım atmak meşakkat.
Acıkmadan oturma, doymadan kalk! Demişti
Peygamberimiz bir gün biz anladık ye, ye, yat! ..

Bir TV spikeri sormuştu Kıbrıs'lıya
Söyle Anavatan'dan ne istiyorsun? -İçki
Bunlar için mi ölmeye gitmiştik Kıbrıs'a
Rum'la aynı kalacaksa derdimiz neydi ki?

Birinin çöpü zengin birinin mutfağından,
Çünkü ezanlar kimin geçiyor kulağından?

Darbe gecesi sela acı acı okundu,
Bu darbe girişimi bana fazla dokundu...

Yazılar görürüm hep cami duvarlarında,
Anlamak şöyle dursun okumak çok zor artık.
Mümkün müdür bin yıldır bizim yazımız demek?
Hatta Çinceden bile ayırmak çok zor artık!

Çöl bile çiçek açtı ecdadımı görünce,
Tabi neden açmasın peygamberim övünce.