Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Kötüyle yaran olma, kötüye eder davet,
Bir değil, iki değil, sonunda dersin evet.

Ülkemde yürürlükten kalktı ilahi buyruk,
Umumhane önünde gencimiz oldu kuyruk...

En muazzam dil idi Osmanlıda Türkçe'miz
Dil de temizlenir mi? Temizledik tertemiz!
Edebiyat, mefkure, şiir elden gitse de,
Çobanla, pazarcıyla anlaşırız tertemiz!

Afrika'da açların ekmeğini çalarak
Aya kadar gittiler, anlamayacak ne var?
Medeni insanlarmış, insan hakları varmış!
Onlara borçluymuşuz, hadi yanından davar!

Güya arkadan vurmuş bizi bir zaman Arab,
Osmanlı sömürmüşmüş bize akıl ver ya Rab!

Giyim kuşam sınırsız haya, edep kalmadı,
Giden nereye gider? Kimse ibret almadı!

Utanma seni bu hale koyanlar utansın!
Devlet olup seni korumayanlar utansın! ..

Herkes Tayyibe karşı isyancısı, yancısı,
Sanatçısı, sadisti, zorbası, sübyancısı...

Tüm savaşlar planlı her biri berbat bir şey,
Olanları bir anla, hey! ordaki, uyan, hey!

Nasıl olsa bitecek herkesin bir gün hayat,
Dinsiz donsuz gittiysen, vay ki haline, heyhat!