Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Kelebeklerin ömrü kısaymış hep söylerler
Topu topu bir hafta ancak ki yaşar derler.

Ya insan, insan ömrü, uzun mu sanıyorsun?
Yetmiş sene yaşadım sanıp aldanıyorsun?

Osmanlıda kilise çanları bile başka
Çalar idi "Kastamonu, Van! ! ! .." "Kastamonu, Van! ! ! .."
Osmanlı gitti sonra çanlar bile değişti
"Çankırı mankırı, dan! ..." "Çankırı mankırı, dan! ..."

Batı yok olacaktır, bu gidişle elbette,
Din, iman, ahlak gitmiş, huzur arıyor ette.

Fuhşu, kumarı serbest sanmakta olan biri
Tek cumadan cumaya ederken ibadeti,

Bir cenaze evinde imama soruyordu,
Ne kadar tutacaktı ederken şehadeti!

Bekri Mustafa bir gün Üsküdar'a giderken
O da her yolcu gibi bir köşede beklerken,

Lodos esmeye başlar hem de epey şiddetli,
Yolcular panikteler hem de epey dehşetli;

Avrupa'lı keyifle kahve içecek diye,
Kahvesine, çayına, şeker atacak diye,

Milyonlarca insanı köle edip durdular;
Hayvan gibi bağlayıp zincirlere vurdular...

Bence bu modern insan, epeyce, farklı bir tür,
Hayvanlığa yaklaştı kalmadı pek tesettür.
Yahudi goyim diyor, hak vermeye başladım;
Din, imandan habersiz, ahlak bilmeyen bir tür.

Kapıldık gidiyoruz bir çağdaşlık yeline,
Çağdaşlık, çağdaşlığı düşürmüşsün diline.

Hayvanlığa yakınlık çağdaşlık dediğin şey;
Çağdaşlık çöplüğünü getirdin her iline...

Siyonistler büyüttü kıçında laleleri,
Medyatik bir oyunla yıktılar kuleleri,
El Kaide maşası aktörüydü onların,
Maalesef altında kaldı İslam ülkeleri...

Uyanın hey insanlar, Siyonizmi anlayın,
İyi öğrenin sonra bildiğinizi yayın.
Yolun son kertesine yükseldi bu gün onlar;
Ondan sonrası artık insanlığı yok sayın! ..