Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Şeyh Şamil'e değil de Napolyon'a olmuşlar,
Kartondan kahramanlar bilmem ki ne bulmuşlar?

Napolyon saldırıda bizse savunmadaydık,
Savunmadan da öte hatta yok olmadaydık...

İnsan pisse temizlik gibi bir huyu yoktur,
Kedi pisse su verin garibin suyu yoktur.

Bencil olma, fayda ver, iyilik et etrafa,
Nasılsa bir gün olup kaldıracaklar rafa...

Hey asker, dur bakalım, ne yapıyorsun orda?
Nedir senin bu halin? Ne taşıyorsun orda?

Adın ne? Adım Seyit, rütben nedir? Onbaşı,
Bu kimin savaşı ki? Burda ne oluyor da?

Ne hale getirdiler, bir düşünün dostlarım,
Beni anlayabilecek midir torunlarım?
Kendileri Şekspir'i torunu gibi anlar;
Biz bunların yüzünden maalesef olduk yarım.

İki kadın yan yana gidiyorken bir dağda,
Dur der, bekle, gözetle, olur ya solda sağda;

Haber ver birileri üstümüze gelmesin
Abdest bozuyor olduğumu gelenler bilmesin!

Babam geldi gezeve, oh be! dedi oturdu
Kuru toprak da olsa orası bir konfordu.

Yaz günü sergi vakti, akşama dek yorulmuş
Ağır işler üstünde; yük çekmiş, sergi yuvmuş.

Ahireti unuttum, yatırımım dünyaya,
Sanki gelecek gibi bir gün yine dünyaya.
Acizim affet ya Rab! Hazinemi bitirdim,
Pişman etme ne olur geldiğime dünyaya!

Niçin varız, cevap ver, felsefeler üretme,
İmanını peynir ekmekle yeyip tüketme! ..

Adam olmayanlara ben selam vermem derdim,
Nice has eşşeklere has durdum, selam verdim!