Kazım Karagöz Şiirleri - Şair Kazım Karagöz

Kabrime gelme aman Allah rızası için,
Düşünmüyorsan eğer dünya, kainat niçin! ?

Kalmamışsa halkında iman, namaz, hac, oruç;
Önleyemezsin olur, daha ne İdil, Suruç! ..

Hiç aklına gelmez mi? niçin vardır varlıklar?
Pişmanlıklarla dolu bakın bir mezarlıklar! ..

İki bin bir yılıydı ülkem yine batmıştı,
Ajanın biri başbakana kasa atmıştı!
Bizi kurtarmak için uzaktan biri gelmiş!
Merkez bankamızı bir başkasına satmıştı.

Hey insan, akıllı ol artık Allah'la barış,
Uçurumun ucuna varıyon karış karış...

Düşündün mü uzayı? Dönüyor hangi hızda?
Her şey O'nu anlatır, ne var etrafımızda! ..

Hakikatten ayrılma, her zaman olur bu hep,
Hakikat karşısına çıkar bir Ebu Lehep

Hangi ruh bilir misin, insanı şehit yapan?
Bu gün o ruhlar yiyor tırpan üstüne, tırpan!
Gençlerimize bakın ne hale getirdiler.
Giderek yükseliyor ateizme göz kırpan.

Birileri krallık kuracak diye her gün
Türk ile Türk gençleri canını vermektedir;
Tohumunu attığı ekini olgunlaştı,
Harmanı yaklaşıyor ekini dermektedir...

Avrupa sevdasıyla kuruyorduk hep hayal,
Onların hayaliyse bizim önümüzde yal! ..