Kayıp kasaba Şiiri - Oğuz Ozan

Ruhumun kuytularında
Durur
kimsenin uğramadığı bir kasaba
Harabelerinde,
terkedilmişliğin yankıları dolaşır—
yalnız, yorgun,
kayıp ve parçalanmış.

Seni orada aradım,
hiç var olmamış gibi.
Şehir sustu.
Ben sustum.
haykırdı yalnızlığım

Artık ne sen varsın
ne de ben,
eskisi gibi.

Sararmış bir hatıra kaldı—
duvarlarda…
ve aşkım,
tutsak kaldı
çıkışı olmayan bir kasabada