Göç Şiiri - Oğuz Ozan

Bu gece gitmeliyim.
Bahar, son uykunun örtüsü gibi serilmeli üzerime;
tüy gibi süzülen bir akşam üstünün esintisinde.

Kuşların cıvıltısında,
dalgaların aksak vuruşlarında
uzaklara göç etmeliyim—
Harikulade bir yazdan önce.

Bir gemi demir alırken limandan,
Boşluğa sızmalıyım.
Bekleyenim yok ki demirleyeyim.
Tutsak martıların ötüşünde
yaşadım zamanı;
artık beklemeyeyim.

Gitmeliyim bu gece.
Lunaparkta geçen onca yılın ardından—
kaç gondol sırası bekledim, bilmem.

Kes biletimi artık, kaptan!
Geldi sefer gemisi uzaktan;
her yeri kaplayan bu sisi
güneşin doğuşuyla yarıp geçmeliyim.

Zaman batar ufuktan:
Elinde asa, sırtında ağır bir kaftan.
Cesareti yok ki dağa konuşsun;
susar altın kafeslerde.
Çöl aşılmaz, dağılır ellerinde;
Bir gezgin geminin dumanı yükselir araftan.

Gümüş nehirlerde dalgalanan zaferler,
Dizilir; yer gök bir anı bekler.
Yutulur sesler, vurulur dikişler.
Elinde kitap, sırtında zaman
Ölmez baharda tutsak fikirler.