Akış Şiiri - Oğuz Ozan

Ağlamaklı martıların sükunetinde
Denize kavuşur tüm nehirler
Sonsuz bir akışta;
doldukça dolar,
Hüznü boğar kanatlarında
Ve süzülür gün doğumuna

Kanayan ufuklar genişler
Çoğalır gözlerin içimde
Ve dağılır bulutlara
Gün batar sessizliğinde
Bir daha doğmak için-
Gülüşünle...

Kızıl perdelerin ardında
Yatar boylu boyunca
Serilir geceden örtüsü:
Gözlerinin gizli mavisi
Parıldar bir yıldız gibi
Derin bir yankıyla kavuşur
Ve uzar ufka dek

Rüzgarlar dağıtır efkârı
Kadehlere dolar hatıralar
Gözlerinde asılmış portreler
Özlemle dem tutar.

Vurur bir koyu hüzün
Seni hatırlatır durur
Geceden alır, denize vurur-
Dalgalara tutunurum yokluğunda.
Sürüklenir dururum açıklara...