Kaybolan çocuğa Şiiri - Güney Özalp 2

Söylesene çocuk, nasıl böyle umut dolu bakabiliyorsun dünyaya?
Bu kadar kirli ve tekdüzeyken herşey,nasıl mutlu olabiliyorsun hala?
Anlat çocuk bilmeliyim bende; gözyaşında ki masumiyetin,gülüşünde ki samimiyetin sırrını...
Cebinde ki birkaç misket, elinde ki şu topaçla nasıl yetinebiliyorsun anlat hadi...
Sabah kavgaya tutuştuklarınla, akşam oyuna dalabilmek; nasıl gelebiliyorsun üstesinden tüm bu kırgınlıkların ?
Kalbin nasıl böyle kocaman? Ağaçları, kuşları, oyunları, oyunbozanları; siyahla beyazı, pembe elbiseli o küçük kızı nasıl sığdırabiliyorsun yüreğine ?
Bir sırrın var biliyorum ve bekliyorum...
Seni nerde ne zaman yitirdim çocuk, ne zaman büyüdüm ben, ağlamayı ne zaman unuttum, peki ya çocuk yüreğiyle sevebilmeyi...