Çocuğa İhtar Şiiri - Burak Göç

Büyük görünmeyi bilmiyor musun çocuk?
Küçük görmeyi de mi? Aşk olsun çocuk
Oysa ben senin nice birikmiş halinim
Büyüdükçe bilir insan hayvanca yaşamayı
Hayır, elbette bir ölü kadar sakinim
Zaten insanlar bilir, ölü insanlar taşımayı
Sen bilmiyorsun henüz hayatın toprağa aktığını
Hile bardağından yalanı yudumlamadın
Maviyi kirleten metal çağın neler yaptığını
Ve metal insanların makinelere nasıl baktığını
Henüz anlamadın
Kadim bir cehalet, yastığına bulaşmış
Uyursan lekesi perçinlenir, uyanırsan çağ gücenir
Bilmiyorsun, ölüsü olana ne denir?
Ve çağ ölürse, insan nasıl tükenir
Bilmiyorsun
İnsana kıvılcım sıçrar, çağdan yangın yükselir

Ve daha bilmiyorsun doğana bile kinle bakarlar
Ölüler de diriler kadar aşağılanır bilmiyorsun
Uyanınca başında küçük uçaksavarlar
Hayal bulutların dağılır, bilmiyorsun
Mutlu bir cehaletle var olasın çocuk
Bedenin büyüse de bilmeyi deneme
Bazen bilmemektir mutluluk...