Söylesene çocuk, nasıl böyle umut dolu bakabiliyorsun dünyaya?
Bu kadar kirli ve tekdüzeyken herşey,nasıl mutlu olabiliyorsun hala?
Anlat çocuk bilmeliyim bende; gözyaşında ki masumiyetin,gülüşünde ki samimiyetin sırrını...
Cebinde ki birkaç misket, elinde ki şu topaçla nasıl yetinebiliyorsun anlat hadi...
Sabah kavgaya tutuştuklarınla, akşam oyuna dalabilmek; nasıl gelebiliyorsun üstesinden tüm bu kırgınlıkların ?
Kalbin nasıl böyle kocaman? Ağaçları, kuşları, oyunları, oyunbozanları; siyahla beyazı, pembe elbiseli o küçük kızı nasıl sığdırabiliyorsun yüreğine ?
Bir sırrın var biliyorum ve bekliyorum...
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta