Katsaridafobi Şiiri - Tosun Yılmaz

Ey yabancı kimsin sen
Neye inanarak büyük görüyorsun beni kendinden
Ömrün uzun diye mi daha üstünsün benden
Kabul ediyor musun o halde
Bir köpekbalığının üstünlüğünü senden
Tapıyor musun bir denizanasına ölümsüzlüğünü düşleyerek
Ne boş inanç gördün mü

Ey insanoğlu
Türünü mü büyük sayıyorsun benim türümden
Aşmıyor musun haddini
‘Hümanist’ takkeni taktın diye

Üç yüz milyon yıldır bu dünyadayız biz
Atalarının isimlendirdiği kıtalar daha var olmadan önce de buradaydık
Daha eski olmak daha üstün yapar mı
İnançlarını sorgula insanoğlu
Neden tiksiniyorsun benden
Biyoloji dersinde kitini tanıtırken
Benden olanları ezdiğinde çıkan ses diyen insanı mı
Kendine kıble ediniyorsun

Ey insanoğlu
Asıl ben tiksiniyorum senden
Doymazlığından, açgözlülüğünden
Yalanlarından ve oyunlarından
Nefret ediyorum
En onursuz bireyine ‘böcek’ demenden
Ve beni kendinle kıyaslamandan
Kurduğun aptal aptal benzerliklerden
Ve o basit zihninden nefret ediyorum

Sabırla bekliyorum insanoğlu
Yoktun başta, sonda da olmayacaksın biliyorum
Tükenip gideceksin bu memleketlerden
Bizbize kalacağız diğerleri ile
Dostla düşmanla bizbize kalacağız
Bizi yemek isteyen canavarlarla
Ve ölülerini yediğimiz kurbanlarla
Dürüstçe vuruşarak ve bazen de kaçışarak
Yaşayıp öleceğiz
Sen ise kurduğun bu tiranlığın
Üstüne yıkıldığında
Ve ruhun başka alemlere uçuştuğunda
Belki akıllanıp bizden biri olarak
Yanımıza geleceksin
O güne dek tiksiniyorum senden