Bir adam varmış eskiden
Dünyada hakkında en az şey bilinen insanlardan biriymiş
Ama bunu bile bilmezmiş kimse
Değil annesi babası kendisi bile yeterince tanımazmış onu
Hakkında herkes başka şeyler bilir
Ve kim olduğu konusunda başka şeylere inanırmış
Gerçi bu iman gerektiren bir inanış da değilmiş
Cismen var olmadıkça
Çoğu insanın aklına bile gelmezmiş
Herkes bir başkasına benzetir
Bazen benzerlikleri üzerinden onu suçlarmış
Bazen olduklarına bazen de olmadıklarına
Ve her zaman olamadıklarına
İmrenirmiş
Onu tanımak zorunda kalanlar
O her sokağa çıktığında düşünürlermiş
Her zaman bu kadar anlaşılmaz ve yalnız mıydı diye
Ve kabul edermiş hepsi
Bir şeyin karanlık içerisinde var olamayacağını
İnanırlarmış
Maddenin varlığı gibi onun varlığının da bir yaratım süreci ile ortaya çıkabileceğini
Gerçekten de o da yalnız olmadığına inanırmış bir zamanlar
Kendini yalnız hisseden birisi için yaratıldığını ve tıpkı ona benzediğini düşünürmüş
Peygamberlere anlatılan efsaneler gibi gelirmiş ona bu düşünüş
Aslında bu onun için karşı çıkılması mantıksız olan bir hususmuş
Çünkü girdiler onun elinde değilmiş
Benzediği kişiye benzemeyi o seçmemiş
Benzetilmeyi o tercih etmemiş
Benzemekten nefret etse de, benzetilmeyi istese de gerçek buymuş
O ve yaratılmasına sebep olan benzeri benziyormuş işte
Hikaye o ya benzediği kişi de bir gezginmiş
Birbirleriyle olabildikleri zamanların aralarındaki süreler
Her defasında geometrik artmış
Hesabını yapan bizim bu önemsiz
Uzun yıllar görüşemeyeceklerini
Matematiği çok iyi olmasına rağmen
Herkesten geç anlamış
Kabullenmesi zor olsa da
O değiştiremeyeceği gerçekleri özümseme noktasında tecrübeli sayılırmış
Yalnızlığı ve ıssızlığı başladıktan sonra
-İnsanların da ıssız olabileceğine inanırmış
Türkçe derslerinde de çok başarılı sayılmazmış.-
Birçok şey denese de eskisi gibi var olamamış
Herkesin sahip olabildiği ama kimsenin sahip olmak istemediği şeylere aşık olan ıssız
Seneler sonra bir şeyle karşılaşmış
Tanrının ve hormonların ona verdiğine inandığı bir hediye
Bıyık denen bir kıl yumağı
En başlarda onda ancak tüy yumağı şeklinde var olabilmiş
O istemediği müddetçe bıyıklarının onu bırakmayacağını düşündüğünden
Sahip olduğu ve o öldükten sonra bile varlığını bir süre daha sürdürecek olan bıyık
Onun için insanlardan bile daha vefakarmış
Çünkü insanlar intihara meyilli
Sağlıksız ve hassas canlılarmış
Bıyığıyla yaşamış
Bu önemsiz kişi
Bir kağıda
Bıyıksız ölmekten korkar oldum
Yazmış
Ve hep hayal ettiği gibi bıyıkları var iken ölmüş
O öldükten sonra onu tanıyanlar şöyle demiş:
Tanrı ona her istediğini vermiş
O bir tek bıyık istemiş
Tanrının burada suçu neymiş?
Kayıt Tarihi : 21.05.2026 18:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
05.01.2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!