Esasında Şiiri - Tosun Yılmaz

Hatırladıklarımı tartıyorum, terazimde.
Kaç kilo eder bir insanın anıları?
Ama her anı aynı değil elbet.
Kimisi ezilmiş bir domates gibi
Elinle tutarken dağılır,
Kokusunda hafif bir hüzün kalır.
Kimisi ise
Fakirin ismini duyup cismini görmediği bir avokado;
Uzak, dokunulmamış,
Yalnızca hayal edilerek yaşanmış.

Peki benim anılarım ne?
Hangi meyve, hangi sebze?
Pahaları ne eder?
Kim alıp da yemeğine katmak ister onları?
Pazar sonrasında,
Görece az çürük ürünleri
Sepetine usulca yerleştiren
Kimsesiz biri mi?

Oysa bazen
Tadı hiç bilinmeyen eşsiz meyveler gibi yaşadım hayatı.
Kimse bilmedi, ben bile adını koyamadım belki.
Bir de hatırlayamadıklarım var
Tartamadıklarım,
Kokusunu alıp da neye ait olduğunu çıkaramadıklarım.

Bütün bunların yanında,
Ve belki de bütün bunlara rağmen Semra,
Yine yaz gelecek.
Yine yorgun döneceğim eve.
Ve birlikte Salı pazarına gideceğiz.
Ben önden gideceğim taşırken torbaları,
Arkamdan geleceksin, ağır ağır adımlarla…