En Akıllımız Şiiri - Tosun Yılmaz

Anne karnında bir bebek
Hissetmiş hayatın boktanlığını
Küfürsüz şiir isteyen okurları
Aldatmaya yüz tutmuş kadınları
Bilmediğini bilmeyen bilenleri
Çaresizliğe karşı kabullenişi
Bir türlü kabul edememiş
Ama yaşamak gerek diye emredilmiş
Yaşamak nedir diye düşünürken
Yaşadığını fark etmiş
Ölmeyi istemiş
Var olmamayı
Ve uçsuz bucaksız sahilleri düşlemiş
Sıcacık kumları
Masmavi ve acı suları
Hayal etmiş
Kaybolma isteği bir türlü geçmemiş
Sonra içinde yaşadığı evi düşünmüş
Anasını
Onu bunca ay koruyan o güzelliği düşlemiş
Merak etmiş doğrusu
Hayalarından çıktığı babasını
Ve ona zekasını veren dayısını
Ancak terazi yine dengesizmiş
Birden aklına bir şeyler gelmiş
Anlamını bilmediği kelimeler
Ve zihninde canlanan koca bir kedi
Çekik gözlü asyalılar gibi
Düşünmeden duramamış asyalı bir kedi ne ki
Sonra kedinin sureti daha da canlanmış
Bol tüylü, bir patisi sakat, dişi bir kedi
Onu öyle cezbetmiş ki
Tanrının evreni peygamber için yarattığı gibi
Kendisi de bu kedi için yaratılmış gibi hissetmiş
Ama gitmek durumundan yine de vazgeçememiş
Gerçi vazgeçse de fark etmezmiş
Çünkü onu ailesi bile istememiş
İkinci sınıf bir muayenehanede
Hayatı bitirilmiş.