Katre-i Efkâr Şiiri - Visal

Kalemimden damlayan katre-i efkâr
Her satırda gizli bir firkat-i izhar
Şeb-i yeldâda kayıp bir seyyah
Olup da seni arayan bir nâ-çâr

Uykudan bîdâr olup fehmeyledim
Hâb imiş her gördüğüm, zann eyledim
Hakikat diye sarıldım serâba
Âh ile derdimi pinhân eyledim

Kırık aynalarda çoğaldı yüzüm
Hangisi ben, hangisi sana sürgün?
Bir yemin gibi kazındın içime
Ne unutur dilim ne susar gönlüm

Bir ferman gibi indi kalbime
Ne vuslat nasip ne de firkatime

(Nakarat)
Sen gittin… yaram az sanma, yaramaz
Kalbimde çalan her nağme biraz Hicaz
Sustursam içimi, susmaz bu ayaz
Adını silsem de… kalır biraz

Sen gittin… yaram az sanma, yaramaz
Kalbimde çalan her nağme biraz Hicaz
Sustursam içimi, susmaz bu ayaz
Adını silsem de… kalır biraz

Visâl diye gördüğüm meğer hicrân
Ayân sandığım her şey nihân
Çeşm-i mestinde aradım imkân
Bulduğum serâb imiş oldum ziyân

Sözüm kan kesildi, sustu bu lisân
Sükût eyledim ben, konuştu figân
Ülfet eyledim ben gam ile her an
Geceyle hemhâl, suskun bir cân

Unutma… son hükmü verendir zamân