Hapsetme düşlerimi eskiye,
Saf ve pak, yaklaş ey gelecek,
Uçabildiğim denli çabuk,
Süzüleyim o taze öyküye,
Arkada durmasın bakışım.
Sürekli yarım kalır, bütünleşen bağlar,
Sonsuz bekleyişin sembolüdür,
Şimdiye dek hiç;
Tam anlamıyla anlatılamayan,
Daima, daha iyi bir şekilde izah edilemez miydi sorusu...
Anlamayı; en iyi kim betimledi,
YARIN'dan zıplatınca harfleri, oldu sana NAYIR, HAYIR'dan bozma.
Gri ve bulanık sularda, geziyorum hovarda.
Gelecek zaman ekini, uladım ufuk çizgisinin sonuna.
Umutların tortusundan doğduğuna inanılan, o sihirli anda.
Bekleşiyor sabır çocukları.
Başlarına buyruk, şekillenip dağılmışlar.
Değersizleşen bu dünyada,
düşmüş zaman boşluğa,
Kaybedip değerini,
yönelmiş anlamsızlığa,
Değersiz kılma zamanı,
manasızlık bir rüya,
Teknelerim çökse, Marmara kabarır,
Bu kalıntılar önünde, esenliği bulamadık,
Bakışlarının yeşili, uzak diyardan gelir ve ufukları kaplar,
Gerçekleşme ihtimali olmasa da, düşler pazarlamadık.
*
Zihnin ve kalbin, o ahenkle deviniyor.
Gönülde yatan ve göze batan,
Mazinin o tozlu lisanıyla.
Vicdan ile baştan geçen işler,
Arzulanan sevgi can bulmazsa,
Kalır her bir yanda büyük keder.
*
Düştük
----bir
--------çağa,
------------sıkışıp
----------------kaldık
--------------------çağın
Puslu camdan bakıp, ufku görünce,
O eski ozanlar, düştü yadıma,
Mazinin bağını, gamla örünce,
Diyarlar dolaşan, düştü yadıma.
*
Gönül lisanıyla, söyler dururdu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!