Düş Satıcısı Şiiri - Kasım Kobakçı

Teknelerim çökse, Marmara kabarır,
Bu kalıntılar önünde, esenliği bulamadık,
Bakışlarının yeşili, uzak diyardan gelir ve ufukları kaplar,
Gerçekleşme ihtimali olmasa da, düşler pazarlamadık.
*
Zihnin ve kalbin, o ahenkle deviniyor.
Her şey bir gün düzelecek der ozan, diner bu hüzün,
Yıldızlara değil de, aynadaki yansımaya bakıyormuşçasına,
Var olsaydın belki, böyle bir çıkmaza saplanmazdım amca.
*
Tütün kullanmayan bu gençlere aldanmayın,
Sıkıntılarını içlerinde saklarlar, bırakın ruhları önünde eğilsinler,
Fakat sıkıca tutun, düşme bu ağırlıklara,
Bu yürek afallamışken, yanında donmasın.
*
Denizaltılarım parçalansa, Akdeniz coşar,
Bu enkazlar karşısında, dinginliği yakalayamadık,
Gözlerinin karası, sonsuz uzaydan gelir ve atmosferi deler,
Ulaşılmaz olduğu bilinse de, umut ticareti yapmadık.
*
Duygun ve aklın, o ritimle sallanıyor.
Her şey bir gün ferahlayacak der yazar, son bulur bu acı,
Sahile değil de, kendi içime bakıyormuşum sanki,
Yaşasaydın belki, böyle bir çıkmaza düşmezdim abla.
*
Şarap içmeyen bu kızlara aldırmayın,
Kederlerini içlerine atarlar, varsın canları önünde eğilsinler,
Lakin sımsıkı kenetlen, kapılma bu kasvetlere,
Bu gönül şaşkına dönmüşken, yanında titremesin.
*
Kayıklarım yansa, Ege taşar,
Bu yıkıntılar önünde, huzuru hissedemedik,
Bakışlarının kehribarı kayıp, bir gezegenden gelir ve evreni sarar,
Mümkün olmayacağı aşikâr olsa da, düş satıcısı olmadık.