Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Sıkılınca insan,
----oflar da, puflar da,
Teslim etmez aşka kendini, ey gönül,
----sonunu bilmeden,
--------atlamadığı gibi suya,
------------dibini görmeden,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ah Nasrettin baba ah,
Sen buraları terk ettiğinden beri,
Ne hale geldik bak.

Havamızı zehirledi,
Devlet destekli,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Tozlu yolları, adımladım ben dün,
O zamanlar, hayat tatlı bir düştü,
Mazi rüzgarını, soludum bütün,
O zamanlar, hayat tatlı bir düştü.
*
Misket yuvarladım, çelik çomakla,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Acildi
----benim
--------için,
------------seni
----------------görebilmek,
İşe

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ruh, ne kadar yavaş ilerler,
Bekleyince demlikte çay,
Bir o kadar yavaş,
Gölgeler uzar, akşam çöker,
Bu şehrin, en uzağındayım,
Kimseler tanımaz, bu yüzü,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Haydi gülümseyelim,
----hayatın gerçeğine,
--------adil gerçeğe,
Hangi yolda tevazu,
----hangi hırsa
--------döndün sırtını,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Haydi
----tut
--------ellerimden,
Tutun
----sevgime,
--------tutun

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sabah ezanıyla kalkar,
Güneşe umutla bakar,
Alın teri suya akar,
Hayırlısı olsun sonda.
*
Tarlanın taşı boldur,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Hayırsız, vefasız bir tohumdum ektiğin,
Soldurdum o gül yüzünü, pederim.
Kusurluyum, baştan aşağı hata yüklüyüm,
Gölgelendi sayemde, o pak ismin.
*
Yüzünü güldürecek, bir nesil olamadım,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dere kenarında, mor çiçek açar,
Yazın sıcağında, serin duruyor,
Rüzgâr kokusunu, etrafa saçar,
Asırlık bilgelik gibi duruyor.
*
Toprağın içine, kökünü salmış,

Devamını Oku