Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kucaklaşıp,
----o sevdada,
O tatlı kuş
----ve konuşkan kişi,
Çok şirin,
----çok tatlı,

Alına kazınmış, doğuş hattımız,
Zamandan darbeyi, yemiş ruhumuz,
Güze evrildi bak, sıcak yazımız,
Em belli değil, sızı belli değil.
*
Dağıldı nizam, talihim kapalı,

Ağır bir metalden,
Bükülmez bir harften,
Ben ayrılığı gördüm.
Tuna kederli,
Tuna suskun,
Ocak kurbanıyım ben,

Keskin hatlar çizmem,
Sınırlar belirsizdir,
Karanlığı bilmem.
Benim dünyam,
Işıktır sadece tuvallerde,
Ve güneşi izlerim,

Düşünce zihne dalarsa,
Maziyle bir an kalırsa,
Geçmişten haber alırsa,
Dilber bana, yandı derim.
*
Ufukta şimşek çakarsa,

Kaderci sayılmam,
Yazgı dendiğinde,
Dururum orada.
Önce nefes alırım,
Sonra adımı koyarım,
Varlığım özümden,

Bu düzen, o eski tastır,
Kimi tok, kimisi açtır,
Adaleti soran, kaçtır,
Bu tası devirip kırsak.
*
Gaflet. bir uykudur derin,

Usum tanımasaydı varını,
Ruhum sezmeseydi efkarını,
Fikrimde tütmeseydi nazarın,
Atabilirdim bu hayali.
*
Lisanım demeseydi yandığını,

Bir
----kalabalık gördüm
--------evimin önünde
------------bir akşam,
Herkes
----toplanmış

Ey esirgeyici,
Ne güzel, önüme serildin,
Sana ulaşır ulaşmaz, yüz parçaya bölündüm.
Parçalardan biri ürktü, en ıssız yere sığınmak istedi,
Atardamarından yakaladım ve kuru toprağa savurdum.
Merhametsizliğimi görmezden gelip, zayıf tarafımı bağışlayacak mısın?