Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Dadın
----dokunsun
--------dilime,
Sarılsam
----bellerine,
Elin

Gün
----batımlarında
--------mırıldanan
------------aşklar,
Gecelerin
----ay

Duman
----kapladı
--------yüce
------------dağları,
Yürüdü
----lale,

İzin verme asla sıkıntıların seni yormasına,
Ne bedenini, ne düşüncelerini, ne de duygularını,
Kahrolsun sadakatsizlikler geride kalan yollarda,
Yeniden dal hayatın sevgi dolu kapısından,
Çok önemli bir anda, günün dip noktasında,
Tekrar aç yelkenlerini, tekrar kalk ayağa,

Dağ pınarının, saf suyu,
Görenleri serinleten,
Görmeyenleri toprağa katan,
O saf su.
*
Sızarım yeryüzünün, her zerresinden,

Kenan kuyularında güneş ne arar,
Sendendir yetimliği bu karanlık gölgelerin,
Elinde mızrakla uzanır düşmanın kolu,
Takip eder kontrolden çıkmış merhameti,
Vurulup düştüğünde artık olmayacak o gülümseme.

Vakit tamam, günlerden bir salı,
Kalemimde kırkıncı yıl, doldu,
Hayallerim bir nehir, sel oldu,
Her sayfa bir nefes, can yongası,
Ne kadar anlatsam da, bitmiyor,
Eksik kalır, sözlerin arkası,

Dalaştım zihnin akışıyla!
Kendisiydi galip çıkan,
İrademdi mağlup düşen..
*
Bir araya gelecektik mantıkla,
Yüzüstü bıraktı beni,

Dalgalanmış
----denizler,
Kararmış
----gökler,
Yağar
----yağmur,

Dalımda bekliyorum, ham meyveyim,
Ne vakit, ateşimle yakacaksın,
Sabrımın rengi, döndü sapsarıya,
Ne vakit, dalımdan koparacaksın.
*
Toprakta dillenen, kuru tohumum,