Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Tutuldu
----sonsuzluk
--------ve
------------karanlığa
----------------akan
--------------------güneş,

Keserken,
----saçlarımı ben,
Kendisiyle çoğalıyordu ölüm,
----ben kestikçe,
Feodal sakallarıyla,
----etten, kemikten tanrılar,

Sahilden hayli ötede,
Engin sularda bora,
Teknemiz döndü enkaza,
Tuz sızar, boynundan şuraya.
*
Sürmedi, üç ile beş saniye,

Yüreğimde derin bir sızı,
----üzgünüm, ah evet!
Kendi derdinde herkes,
----çocuk, adam ve kadın,
Bahar dallarında bir rüya,
----çocukların neşesi,

Bir haldir sessizlik,
Çok hali olsa da gürültünün,
Ne sessiz kal, ne de gürültüde dur biraz,
Böyle yaparsa insan, kendini yorar,
Yorulduğunu bilse,
Sıkı sarılır huzuruna,

Gün doğar, zalimler yolunu kaşır,
Sabır küpü dolar, haddini taşır,
Garip bülbül, ancak güle ulaşır,
Solmayan bahçenin, süsüdür üçgül.
*
Cihan bilsin artık, sevdam derindir,

Bir
----psikopat
--------ile
------------bir
----------------deli,
Halay

Meyve
----şerbeti
--------mi
------------gözyaşların
----------------sevgilim,
Bardağa

Yüzümde filizlendi, üç nergis çiçeği,
Sessizliğe bürünmüş, viraneydi kentler,
Kargalar basardı, meydanları dalgündüz,
Ve büyümeden solardı, sürgünlerimiz,
Ezilen topraklarımızın, en ıssız köşelerinde,
Yüzümde filizlendi, üç nergis çiçeği,

Uçsuz bucaksız gökyüzünde,
Neden bu kadar sert esiyor, yalnızlık rüzgarı?
Bir nehirdir, tüm duygularım,
Dalgaların arasında, bir gemisin en.
Coşkuyla akarken nehirler,
Benden kaçıyorsun sen, sana doğru koşuyorum oysa ben.