Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Yemeklerle oynuyor,
----tabiat ana,
Kafkas dansını oynuyor,
----beyaz bulutlarla,
Dağlar, dağlar,
----diz çökün yere dağlar,

Aldırma sen,
Suyun kendi yolunu bulmasına,
Yahut bir fidanın, sessizce boy atmasına,
Her varlık, döner kendi özüne,
Tabiatın kanunu bu, ne de olsa.

O şafak vakti gökyüzü, pembelikle parlıyor,
Yamaçların zirvesine, altın rengi bir nur doğuyor,
Gördüğümü aktarıyorum, sözcüklerimle çizerek,
Güneşin ilk huzmeleri, vadiye usulca vuruyor.
*
Ağaçların gövdeleri, sanki göğe uzanıyor,

Buruğum, pasaklıyım, köhne bir evdeyim,
Neşeli gecede, hüzünlü gündeyim,
Sonsuzluğum, çaresiz derbederdeyim,
Hazır yemeğim, tadılacak tabağım.
*
Tığdayım, şaldayım, ipteyim,

Daha en baştan itibaren bir sarsılış ve ruhun kanamasıydı tahlil romanı.
Çeperini dahi çözemediğim,
Ruhuma ulaştıramadığım,
Amansız bir cenderenin, adıydı tahlil romanı.
*
Dergaha açılan kapıydı, bir yoldan fazlasıydı ve bitmek bilmeyen, bir sorgulamaydı tahlil romanı.

Takdir edip, onayladın,
----hayran kalıp afalladın,
Hizalayıp düzelttin,
----saç tellerimden çektin,
Frekansının ahengi,
----çın çın eder mihengi,

Karanlıktan sızan, yine o kasvet,
Avucumda biriken,
Vicdanımın en ücra köşesinde,
Sızlayan bir hayalet gezer.
*
Hafızamdan hançerlendim; sesine,

Bir
----senaryo
--------gibiyim,
------------yarı
----------------çıplak,
--------------------şiirsiz,

Takvimden bir gün daha,
----bitti de gitti,
Ayrılık bize yazgı,
----dedi yine kardeş,
Günlük işlerin telaşı,
----evimde yeni bitti,

Aynı devir gününde, takvimin yaprağı,
Kuruldu gelip kalbime, yine o hasret.
Bir ağırlık çöktü, yeniden ruhuma,
Adıydı sanki bu, bir avunma çabasının.
Kaderime yazıldı, zavallılık adıyla.
*