Karanlıktan Doğan Şiiri - Yücel Özkü

KARANLIKTAN DOĞAN
Gün iner, gölgeler üstüne çöker,
Bir sessizlik çöker omuzlarına,
Sokak lambaları titrek bir umut,
Yalnızlık siner en kuytu yanına.

Bir rüzgâr eser eski hatıralardan,
Adını fısıldar kırık bir sesle,
Gözlerin dalar uzak diyarlara,
Kalbin konuşur, dudakların susar gizlice.

Gece büyür, düşünceler derinleşir,
Her yıldız bir yaraya dokunur sanki,
Unutmak istersin, ama nafile,
Anılar gelir en beklenmedik an ki.

Sabah olur, ışık vurur yüzüne,
Biraz eksilmiş, biraz yorgunsun,
Ama yine de umut saklı içinde,
Her karanlıktan sonra doğarsın.

Yücel ÖZKÜ
06 Nisan 2026/23:53