Karanlığı Asmalı Şiiri - Kasım Kobakçı

Fikirleri iplere dizip, dallara bağlayan,
Dünü unutup, yarını dallarda saklayan,
Fırtınaya direnip, boyun eğmeyi dışlayan...
*
İstiklal nidası, doruklara asılmalı,
Halk halinde beraberce, ileriye gidilmeli,
Cehaletin karanlığını, kökten kazımalı,
Özgürlüğün sancağını, zirvelere taşımalı,
Liderlerin izinden koşup, enginleri aydınlatmalı.
*
Huzura kavuşmalı fertler, dostça yaşayarak,
İstekler farklılaşsa bile, fikirlere saygı duyarak,
Kalplerde şefkat büyütüp, canları incitmeden,
Dayanışma zinciri kurup, ellere danışmadan,
Anadolu harika topraktır, zalimce koparılmadan.
*
Fazlasıyla keder çekti ecdat, lakin yıkılmadı,
Askerini yüceltti, düşmana korku salarak,
Bağımsızlık muhakkak, nesillerin kollarında,
Direncini bırakma, zaferin yeri kanunlarda.
*
Semadan fırtınalar indirse, tüm sellerini,
Karamsarlık kaplasa, memlekette gasp edilenleri,
Yüzünü yukarı kaldır, cesaretle at adımlarını.
*
Hasan Tahsin huzurla uyu, temennilerim ocağında,
Fani ozan hep ve de daima, destanının ardında.
*
Urganları boyunlardan söküp, karanlığı asmalı,
Gelecek sabahları hevesle, göğsümüze takmalı.