Kara Bahtım Şiiri - Zeynep Saylan

Kara Bahtım

Sevdiğimin uğruna, bilsen ne çile çektim
Yere bakarak geçtim,gönlü beni bilmedi
Şarap diye sunduğun, kadehten bade içtim
Gece gündüz hep ağlar, kara bahtım gülmedi

Elle gülüçük saçar, bana her zaman hazan
Arkadaşım dostumla, odur arayı bozan
Anlımdaki yazıyı, yüce rabbimdir yazan
Gece gündüz hep ağlar, kara bahtım gülmedi

Susmuş dilim, muhabbet etmeyi hiç mi? bilmez
Unutmuş mutluluğu, birazcık yüzü gülmez
Kışta boranda kalmış, yurduna bahar gelmez
Gece gündüz hep ağlar, kara bahtım gülmedi.

Aylar seneler geçti, sevdiğim gelmez oldu
Damla damla yaşları, gözümden silmez oldu
El bildi kıymetimi, nazlı yar bilmez oldu
Gece gündüz hep ağlar, kara bahtım gülmedi

Zeynep verdi kararın, yüreği sensiz olmaz,
Şu gönlümün sevinçi, sefası onsuz olmaz,
Yürüdüğün o yollar, inanki bensiz olmaz
Gece gündüz hep ağlar, kara bahtım gülmedi

.........Zeynep Saylan.....