Acımadı Şiiri - Zeynep Saylan

Acımadı
Ağlamadım sustum....
Gözlerim suskun bir göl gibi
Taş atılmamış,
Dalga görmemiş.
Acımadan sevdim seni hasretim

Kendimi es geçerek.
Bir bıçak gibi değil,
Zaman gibi kestin içimi.
Derin çok derin

Dilimde dua çoktu artık,
Susmak da bir ibadetti belki.
Kalbim öğrenmişti
Canı yanmadan yanmayı.

Geceyi suçlamadım,
Karanlık bana benziyordu.
Işık bile ürkekti,
Yüzüme bakmaya çekiniyordu.

Ağlamadan büyüdü bu ayrılık,
Acımadan yer etti içimde.
En derin yaralar
Ses çıkarmaz ya hani…
Kalbi için için ağlar.
Duygusuz değilim
Ağlarım ...

........Zeynep Saylan......
........01/01/2026.....