Kalırsın Bakan Şiiri - Kasım Kobakçı

Sözde çalışacak bir adam aranır,
İş başa düşünce hep saçlar taranır,
Tembel olan insan köşede kıvranır.
*
Cavı yapan insan hiç işe karışmaz,
Boş lafla oturur, kimseyle yarışmaz,
Küstüğü gerçekle bir türlü barışmaz.
*
Geveze dilleri hep durmadan ağlar,
O bilinmez sözlerle hayale dalar,
Etrafı boş yere lafıyla oyalar.
*
O durmadan etrafa neşe saçıyor,
Sürekli çalışmaktan uzaklaşıyor,
O kuş gibi cavlayıp hemen uçuyor.
*
Bir iş veren olunca yüzü hiç gülmez,
O yorgunluktan asla kendine gelmez,
Gözlerini kapasa gerçeği bilmez.
*
O sürekli cavlayan akıllı canmış,
Tüm dünyaya aldanıp hemen de kanmış,
Gerçekler gün gelip kapıya dayanmış.
*
Eğer böyle giderse iş bitmeyecek,
Sen şunu çok iyi bil, yol gitmeyecek,
O zaman hızla geçer, güç yetmeyecek.
*
Sen boş yere cav yapma, su gibi akan,
Bu zaman geri gelmez, olur can yakan,
Sen elinde sıfırla kalırsın bakan.