Kalır Bir Yalan Şiiri - Kasım Kobakçı

Çizer o demeyin gider izleri,
Duyulmaz uzaktan gelen sözleri,
Görünmez asla o dolan gözleri,
Isıtır baharda soğuk güzleri.
*
Biz başlattık diye kuruldu yalan,
Akıp giden zaman içinde kalan.
*
Kırılan camların parçası batar,
Uyuyan insanlar rüyaya yatar,
Yürekler heyecan içinde atar,
Gün batar umutlar dünyaya çatar.
*
Şimdi de her şeyi eder mi talan?
Yoktur geceleri derine dalan.
*
Bilinmez ufukta bekliyor neler,
Kalbinin içini şüpheler deler,
Bütün duyguları aklıyla eler,
Güçlü bir irade engeli çeler.
*
Gönül bülbülüdür kafeste olan,
Baharı görmeden sararıp solan.
*
Dağların üstünde dumanlı başı,
Dinmedi gözümde hasretin yaşı,
Soğuktan çatladı mermeri taşı,
Zehire dönüştü ekmeği aşı.
*
Bu kadar acıyı içine alan,
Var mıdır dünyada ebedi kalan.
*
Nehirler coşkuyla denize akar,
Güneşin sıcağı her yeri yakar,
Uzaktan birisi yoluna bakar,
Boyunlar bükülü madalya takar.
*
Yıllardır neşeyi kalbinden çalan,
Boşuna değildir ağlayıp dolan.
*
Ezilir yollarda topraklar taşlar,
Yavaşça uçarlar gökteki kuşlar,
Gözlerden dökülür acı kan yaşlar,
Çatılır hemencik öfkeli kaşlar.
*
Esen o rüzgarla saçları yolan,
Karanlık içinde devayı bulan.
*
Kişilik aranır kendi içinde,
Özünü bulmaktır asil biçimde,
Yıkılmaz bir kale var bu seçimde,
Saklıdır her zaman gizli geçimde.
*
Çizer o demeyin bitmez bu talan,
Geriye sadece kalır bir yalan.