Ekilmedi sevdalar
Ovamda kurak
Koşarken yaşam tarlasında
Yurdumdaki çiçeklerim
İnsanlarımdan uzak.
Paraşüttepe ormanında
Bir aşağı bir yukarı
Ağlayan bir sonbahar
Hep senin için,
Ayrılık şarkıları çalar...
.
sana doğru söyleyene
ne bu eziyet
yalan söyleyen namert;
dukuz köyden kovulur
onuncu da cezaevi çarpsın
yalan söylüyorsam
Saçlarından bir tel koparsaydım
Sen yoksun yanımda
Saçlarından bir tel koparsaydım
Sana yol ederdim
Yakından da yakın
Maydanozum benim
Seni yerim.
Dallarından tutarım
Seni kutlarım
Marifetinden ben anlarım
Az bir şeyle sabah ederiz
Yeter ki ağzımızdan giren
Bir lokma olsun
İki ye te le’ye
İstiklal caddesi
Ayhan ışık sokakta
Bir Başkadır Benim
Memleketim...
Yeni Kurtulmuş Osmanlıdan
Osmanoğlu Osman dan
Sonrası Batılıdan
Ve Yobazdan
kendini öğrenmeyi öğrenmektir
özgürleşmek.
geleneklerine bakmadan
keşfedeceğin hakikatlerin var
kendine sığın
en yüce gerçek sensin
Kız İstanbul kız;
Kız ben senin
Yeniköyden göbeğine atlarım
Tarabyadan göğüslerini okşarım
bebekten seni gıdıklarım
Kuleliden yüreğine girer
Kız Nebahat
Beni İstanbul bu hale getirdi
Kız Nebahat, Ne bu hayat?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!