Kız İstanbul kız;
Kız ben senin
Yeniköyden göbeğine atlarım
Tarabyadan göğüslerini okşarım
bebekten seni gıdıklarım
Kuleliden yüreğine girer
Kız Nebahat
Beni İstanbul bu hale getirdi
Kız Nebahat, Ne bu hayat?
Maydanozum benim
Seni yerim.
Dallarından tutarım
Seni kutlarım
Marifetinden ben anlarım
Az bir şeyle sabah ederiz
Yeter ki ağzımızdan giren
Bir lokma olsun
İki ye te le’ye
İstiklal caddesi
Ayhan ışık sokakta
Bir Başkadır Benim
Memleketim...
Yeni Kurtulmuş Osmanlıdan
Osmanoğlu Osman dan
Sonrası Batılıdan
Ve Yobazdan
Oğlum
Haberin aldığımda
Kırılası bir elin
Acısı başımda ağrıdı!
Oğul adını öğrenirken
Anandan
oğulsa hasretin adı
bunun adı hasret acısı
sitem'e dökmek akıldan değil
elimde değil gücümde değil
göksümün üstünden gider değil!
Oğlumun hasret sancısı.
sana doğru söyleyene
ne bu eziyet
yalan söyleyen namert;
dukuz köyden kovulur
onuncu da cezaevi çarpsın
yalan söylüyorsam
Uzaklardayım yine özledim
Sana sarılmak isterdim bir tanem
Sarmaşıklar kopsun
Kollarım dolansın
Sarıp sarmalarken yüreğini
Şavkımız bulutlar üstüne
Saçlarından bir tel koparsaydım
Sen yoksun yanımda
Saçlarından bir tel koparsaydım
Sana yol ederdim
Yakından da yakın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!