Kalemin Cengi Şiiri - Eza Ak

Bak şu mert gözüken namerde,
Türk'le cenk edecekmiş; gel de gülme.
Nasıl koşuyor harbe, gördün mü?
Ana kucağına koşuyor sanki, görün türkü.

Topları, tüfekleri varmış; fark etmez.
Hiçbir silah elimdeki kalem etmez.
Ne cephede silahlarla, süngülerle,
ne hürriyette sözlerle, kelamlarla.

Cihat bizim aş ocağımız,
kanla doyar karnımız.
Korkmayın ve savaşın;
yoksa aç kalırız.

Sana küfür edemem, ayıptır.
İte "it" demek mi günahtır?
Sana edilen her söz cevaptır;
ite benzettiğim için günah banadır.

Saklan şimdi korkunun koynuna.
Cesaret sözle değil, meydanda sınanır.
Kaçacaksan kaç; vakti gelince
herkes yaptığının hesabıyla karşılaşır.