Kahramanlar Değişir Şiiri - Emin Keven

Çocuk düşer, kalkar,
Ağlar, oynar, büyür!

Annemin kucağında
Her şey çok kolaydı.

Bir bakışıyla dünya gülerdi,
Bir sözüyle korkular dinerdi.
Kahramandım, çok mutluydum.

Çocuğumuz oldu.

Kahramanlık bitti,
Yerini başka bir kahraman aldı.
Çocuğumuz oldu kahraman.

Kahramanlar cephe değiştirir gibi,
Kucak değiştirdi.

Dün annesinin elinden tutan çocuk,
Bugün bir başka elden güç alır oldu.
Meğer hayat, kahramanları değiştiren değil;
Kahramanlığı birbirine devreden bir yolmuş.

Bir gün çocuk büyür,
Anne-babasının yorgun gözlerinde kendini görür.
Anlar ki gerçek kahramanlık;
Güçlü görünmek değil,
Sevgiyle bir ömür taşıyabilmekmiş.

Emin KEVEN
Ağustos 2004