Yazamıyorum, Allah kahretsin ki yazamıyorum!
Sen değilsen eğer konu kalemi oynatamıyorum.
Ellerim kilitleniyor, kafam çalışmıyor;
Türkçeyi unutuyor, öylece kâğıda bakıyorum.
*****************************************************
Yok, olmuyor!
Ben senden vazgeçtim ama yüreğim geçmiyor.
Kâfir, tanrısı bellemiş seni!
Bırakmıyor, saçının her teline tek tek secde ediyor.
*****************************************************
Yapma diyorum, uyarıyorum.
Aç artık şu gözlerini ahmak diye azarlıyorum.
Laf dinlemiyor, bildiğini okuyor.
Kâbe bellediği gözlerinin deli gibi etrafında dönüyor.
*****************************************************
Allah’tan kork diyorum,
“Bir Allahsıza bu kadar bağlanma, yalvarıyorum!”
Umursamıyor, acımadan bana zulmetmeye devam ediyor.
Kâfir yürek Allah korkusunu yitirmiş,
Tıpkı şeytana benziyor.
22.03.2026
Hüseyin Yiğit Yılmazer
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 00:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!