Eskiden Şiiri - Hüseyin Yiğit Yılmazer

Eskiden daha güzeldi gökyüzü.

Daha bol ve pofuduktu bulutlar,

Her gece göz alırdı yıldızlar,

Sonsuza doğru uçardı kuşlar.
*********************************
Eskiden daha mutluydu insanlar,

Gülerdi herkesin yüzü.

Daha narin çıkardı ağızdan kelimeler,

Bir tek mutluluk için yaşarırdı gözler.
******************************************
Eskiden daha onurlu yaşanırdı aşklar.

Sevdalar güçlü ve ebediydi,

Kimin kimi sevdiği gayet netti.

Sevilen kişi için can bile verilirdi.
***************************************
Eskiden daha hoş dururdu doğa,

Daha bir huzur doldururdu insana.

Pek güzel kokardı yağmurun kokusu,

Hep bir ümit doğuruyordu güneşin doğuşu.
***********************************************
Eskiden daha masumdu çocuklar.

Oyunlar oynar eğlenirlerdi,

Kahkahaları sokakları inletirdi.

Akşam ezanıyla evlere akın edilirdi.
********************************************
Eskiden daha verimli akardı zaman;

Kıymetliydi her saniye, her an.

Sanki daha bir uzundu gündüzleri,

Gece yokken daha mutluydu birileri.

**********************************************
Eskiden daha sevimliydi hayvanlar.

Daha masumca miyavlardı pisi,

Komikçe patlardı yüzümüzde köpeğin nefesi,

Her sabah konser verirdi “Kuş Senfonisi”.
*****************************************************
Eskiden daha renkliydi çiçekler,

Daha çok dolanırdı türlü böcekler.

İçimize doldurur şenlenirdik kokuları,

O renk cümbüşlerini görünce ayrıydı zevkin tadı.
*****************************************************
Eskiden daha şerefliydi fikirlerimiz.

Onurumuzla düşünüp karar verirdik,

Kimseyi kırmamayı ilke edinirdik.

Bizler parayı değil, iyiliği severdik.
*****************************************************
Kısacası eskiden daha yaşanılasıydı dünya.

Gök daha mavi, yapraklar daha yeşildi.

Her insan birbirinin kardeşiydi.

Peki bu güzellikler şimdi neredeydi?

07.04.2026