Damlalar Şiiri - Hüseyin Yiğit Yılmazer

Yağmurun altında sakince ıslanıyor İzmit,

Sakince sokakları turluyor birkaç insan.

O sakinlikte selam veriyorum içimden İzmit’e

Aynı sakinlikle selamımı alıyor İzmit.

************************************************************

Ben İzmit’in sakinliğini görebiliyorum,

Lakin İzmit içimdeki kargaşayı göremiyor.

Benim yüreğim usulca ıslanmıyor yağmur altında,

Kurşundan yapılma damlaları tenimde bir ben hissediyorum.

************************************************************

Sertçe düşüyor damlalar yüreğime,

Sokaklarımda derin çatlaklar oluşturuyor.

Epeyce acıtıyor canımı bu namert damlalar,

Ancak içimdeki acıyı İzmit’e hissettiremiyorum.

************************************************************

Yetmezmiş gibi bir de soğukça esen rüzgâr

Çatlamış sokaklarımdan yüreğimin içine esiyor.

Dayanılmaz bir acı, dayanılmaz bir soğuk...

Ben üşüdüğümü İzmit’e anlatamıyorum.

************************************************************

İnsanlarda sakince dolaşmıyor yüreğimde,

Savaş meydanlarındaki erler gibi yaka yıka ilerliyorlar.

Ne mabetlerime ne hanelerime,

Bu koca şehri acımadan yok ediyorlar.

02.05.2026