Düştü adın
Sevgilim
sakınaklı bir bakıştan aramadın
beni, dün.
Bir düştün kayıp kentin saklısında
düştün…
Bir babanın en çok kırıldığı damardan kanadın
Bir vedayı çok görüp en sevili kalpte
Bir yaşamın kilitli kapısını yüzüme kapadın
Hoşça kal.
Yaşlanmanın ıslahında kendi sergimi açmıştım
Değerim eder olmuş, bir kuş kanadında
fiyatlanmış uçup, çok satanlar pazarında.
Maldan saymışlar onu bir hatun nazarında;
Onurum, olmaz olmuş alçalıp,
ıslak uçkurlar diyarında.
Süssüz bir eştir aslında varlığa
Mümkün sebeptir esasen olmaya
Sözsüz bir mehveş varlıkta darlığa
Kendisi kendinden ırak yalnızlık.
Sessiz bir özdür varlıkta olmaya
I.
Süssüz bir eş gibi, varlıkta sessiz, taş olup donduğum anda,
Ruhumla arama perde inerdi, ışık değip geçer yanda.
Gökyüzü pürüzsüz cilde benzerdi, yel olur eser zamanda,
Yalnız, tanınmaz bir gölgeydim sanki, ışıksız bir insanda…
Şiir insana sıradan gelir
girince saatin tik taklı sesine
bekletmez zahir
zaman gelmiştir
zemberekli çiçekler alırsın
Çın çın öten zillerdir
Filminin makarasında bir masal
sarılmışlığıyım yaşamakların
Ortasında bir göz, perde ve dram
açılmışlığıyım hatırlı kadrajların.
Tamamsa ışıklar süzülür içimden
geçirgenliğiyim karanlığın
Bilinci açık bir şiir bırak geceye
Karanlık sabahlar şafağını söksün diye
Uykudan her dem yeni uyanmış
Bildiğini gariplere üflesin diye
Yık gözden ırak zihnin mağarasını
Şiirlerimin şehirleridir gördüğüm
Zihnin tasarımında karışık kördüğüm
Sokaklar, insanlar, oluşun dipsiz labirenti
sırasını kaçıran beyittir zaman, kuyruktaki
Mecazlar çıkar sığ köşelerden, kötürüm
Suçluyum, evet,
şiiri bir fırın kapısına bırakıp kaçtığım için,
hamuru yoksul bir dilin teriyle yoğurup
nesrin paslı tepsisine sürmekten suçluyum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!